मी कधीच गुंतवणूक केली नाही —
पैसे स्वतःच पळून गेले फंडात!
(किंवा: कसा एक आळशी माणूस, एक चुकीचा Tap, आणि एक साथीचा रोग मिळून माझे अर्थशास्त्र बदलून गेले)
मी चुकून एक App उघडलं.
आणि माझ्या खर्चाच्या पैशांनी मला धक्का दिला.
नाही नाही — हे कोणतं thriller नाही. हे माझ्या आयुष्यातलं सर्वात मोठं आर्थिक “अरे बापरे!” आहे. आणि मला त्याचं पूर्ण श्रेय जातं — माझ्या आळशीपणाला.
त्या रात्रीचा धक्का — जेव्हा माझे पैसे मला ओळखेनासे झाले
आधी सांगतो — मी काही Warren Buffett नाही. मी Benjamin Graham वाचलेला नाही. माझ्या घरात ‘The Intelligent Investor’ असेल तर ती माझ्या उशाखाली झोपेत असेल, वाचलेली नाही.
मी एक साधा माणूस आहे. जो दर महिन्याला “यावेळी नक्की बजेट बनवतो” असं सांगतो आणि Swiggy वर ₹४५० चं जेवण मागवतो. हे माझं चरित्र.
“Salary आली → खर्च झाला → महिन्याखेर रडलो → पुढच्या महिन्यात परत तेच.”
पण त्या रात्री — रात्री १२ वाजता, Netflix वर ‘Money Heist’ बघताना, ironically — मी Paytm उघडलं. कुठलं bill भरायचं होतं की काय. चुकून Paytm Money चा icon दिसला. आयुष्यात पहिल्यांदा मी त्यावर बोट ठेवलं.
आणि जे दिसलं ते पाहून माझ्या तोंडातून निघालं: “हे… माझे पैसे आहेत?!”
त्या screen वर होतं एक छोटंसं पण लाडकं portfolio. Pharma Fund. SIP चालू. Returns positive. आणि सर्वात महत्त्वाचं — मला याची पूर्णपणे शून्य माहिती होती. मी हे केव्हा केलं? कशासाठी केलं? किती केलं? काहीही आठवत नव्हतं.
एखाद्याने तुमच्या खिशात चोरून पैसे टाकले आणि ते वाढवले असतील तर कसं वाटेल? तसं वाटलं. फक्त ‘चोर’ माझाच भूतकाळातला आळशी अवतार होता.
ही कहाणी म्हणजे गुंतवणुकीचा success story नाही. ही कहाणी आहे अनावधानाने श्रीमंत होण्याची कला — एक असा skill जो मी कधी शिकलो नाही, पण चुकून माझ्यात आला.
वर्ष २०००: ICICI Direct आणि “मी आता Investor आहे” हा महाभ्रम
साल २०००. Millennium Bug येणार होता, जग बुडणार होतं, आणि मी ICICI Direct वर Demat account उघडत होतो. Priorities होत्या माझ्या.
त्या काळी Online trading म्हणजे एक special club होता. जसं आज Crypto Bro असतात, तसे त्या काळी Online Trader Bro असायचे. मी त्यातला एक झालो.
माझ्या ‘Investor’ असण्याची लक्षणे:
✓ Office मध्ये “Market कसं चाललंय?” असं विचारायचो (उत्तर माहीत नसलं तरी)
✓ Business newspaper घ्यायचो — Crossword सोडवण्यासाठी
✓ “Portfolio” हा शब्द जास्त वेळा वापरायचो — नुसता cool वाटायला
✓ ICICI Direct login password वर्षातून एकदा type करायचो — Statement पाहायला
पण हे fair नाही. सत्य हे आहे की ICICI Direct वरची गुंतवणूक मी seriously केली. Salary आल्यावर ठरलेली रक्कम SIP मध्ये जायची. हे disciplined होतं. हे planned होतं. हे boring होतं — पण हे योग्य होतं.
The Serious Investor Phase
ICICI Direct हे माझं “serious self” चं account होतं. जिथे मी सूट घालून, गंभीर चेहऱ्याने, calculator घेऊन बसायचो (मनात). इथे मी विचारपूर्वक invest करायचो. Mutual funds, Stocks, SIP — एक proper adult माणसाप्रमाणे.
हे account म्हणजे माझा LinkedIn profile — सगळं proper, professional, आणि थोडं कंटाळवाणं.
Paytm Money आणि PhonePe accounts म्हणजे माझे Instagram reels — random, impulsive, chaotic. पण काही वेळा reels च जास्त entertaining असतात, नाही का?
२५ वर्षे ICICI Direct सोबत काढली. Market highs, market crashes, demonetization, COVID — सगळ्यातून portfolio तगला. का? कारण मी panic मध्ये काहीही केलं नाही. कारण माझा investment strategy होता: “बघतो नंतर.”
Covid, Lockdown आणि Paytm Money वर चुकलेला बोट
मार्च २०२०. देश बंद झाला. रस्ते ओस. दुकानं बंद. आणि आपण सगळे घरात बसून… मोबाईल scroll करत होतो.
त्या Lockdown मध्ये लोकांनी खूप गोष्टी शिकल्या. कोणी Guitar शिकलं. कोणी Bread बनवायला शिकलं. कोणी Yoga सुरू केला. मी Paytm Money वर चुकून बोट ठेवलं.
Netflix पाहिला: ✅✅✅✅✅
Sofa वर लोळलो: ✅✅✅✅✅
Financial Planning केली: ✅ (एकदा, चुकून)
त्या दिवशी Paytm उघडलं होतं — कदाचित Electricity bill भरायची होती, नाही तर online order track करायचा होता. पण app मध्ये browsing करताना ‘Paytm Money’ दिसलं. आणि माझं बोट — ज्याला त्या दिवशी काहीतरी करायची खाज आली होती — त्यावर गेलं.
माझी Investment Thesis — जी मी तयार केली, विसरलो, आणि नंतर सापडली
Paytm Money उघडलं. Mutual Fund section दिसला. आणि माझ्या डोक्यात एक “genius idea” आला — जी खरंच genius होती, पण ती माझी नव्हती. ती होती pure survival instinct.
बातम्या बघत होतो. Hospitals भरत आहेत. Medicines संपत आहेत. PPE kits साठी रांगा. Vaccine race सुरू. आणि माझ्या मनात एक साधा, बालिश, पण अत्यंत logical विचार आला…
Pharma Fund — एक बिनाडिग्रीच्या माणसाचं Medical Diagnosis
मी Doctor नाही. मी Epidemiologist नाही. मी SEBI Registered Financial Advisor नाही. मी फक्त एक माणूस आहे जो Lockdown मध्ये news बघत होता आणि ज्याच्या बोटाला खाज होती.
पण त्या दिवशी मी एक investment decision घेतला जो कोणत्याही fancy MBA ने घेतला असता तेवढाच logical होता:
आणि मी केलं. एक छोटी SIP सुरू केली. Pharma Mutual Fund मध्ये. माझ्या UPI linked spending account मधून. ती रक्कम इतकी छोटी होती की महिनाखेर “हे पैसे कुठे गेले?” या विचाराने सुद्धा त्रास झाला नसता.
माझ्या Investment Decision Process चे चरण:
पायरी १: News पाहा
पायरी २: “अरे, Pharma तर फायदेशीर दिसतं” असा विचार करा
पायरी ३: SIP सुरू करा
पायरी ४: विसरा
पायरी ५: वर्षांनंतर screen बघून चकित व्हा
आणि मग… मी विसरलो. Literally. जसं आपण एखाद्याचा birthday विसरतो, Online order ट्रॅक करायला विसरतो — तसंच मी ही SIP विसरलो. दुसरी COVID wave आली. जग normal झालं. ICICI Direct portfolio manage करणं सुरू राहिलं. आणि Paytm Money? ते background मध्ये शांतपणे, न थांबता, माझ्या खर्चाच्या पैशांवर काम करत राहिलं.
जर एखाद्याने SIP सुरू केली आणि ती कोणी पाहत नसेल — तर ती वाढते का?
उत्तर: हो. आणि कदाचित जास्तच वाढते. कारण तुम्ही बघायला गेलात की panic मध्ये काहीतरी करता.
ICICI Direct
माझा “Official Me” — Suit घालून, serious face करून. Planned, disciplined, boring-but-right.
Paytm Money
माझा “Lockdown Me” — Pajama मध्ये, TV बघत, randomly. Unplanned, impulsive, accidentally-right.
PhonePe
माझा “मला आठवत नाही Me” — हे कधी झालं? का झालं? mystery. But it’s there.
PhonePe — कारण एक चूक पुरेशी नव्हती
Paytm Money च्या ‘Accidental SIP’ experience नंतर माझ्यात थोडा confidence आला. एका ‘बरोबर चुकी’ ने माझ्यात एक नवीन habit तयार झाली — Random App उघडणं आणि चुकून SIP सुरू करणं.
PhonePe हे माझं दुसरं UPI app. Paytm बंद असताना PhonePe. PhonePe slow असताना Paytm. हे माझं Payment ecosystem.
एकदा PhonePe मध्ये browse करताना त्यांचा Mutual Fund section दिसला. Paytm Money चा अनुभव डोक्यात होता. “एकदा आपण हे केलं होतं आणि चांगलं झालं होतं — म्हणून परत करूया” — हा माझा investment rationale.
माझी Investment Philosophy (Version 2.0): “जे काम एकदा चुकून बरोबर झालं, ते परत चुकून करायला काय हरकत आहे?”
आणि मी PhonePe वर सुद्धा एक SIP सुरू केली. वेगळ्या Fund मध्ये. वेगळ्या category मध्ये. आणि मग — surprise, surprise — परत विसरलो.
आता माझ्याकडे तीन accounts होती. एक जे मला माहीत होतं (ICICI Direct). एक जे मला आठवत होतं जेव्हा मी त्याबद्दल विचार करायचो (Paytm Money). आणि एक जे मला अस्तित्वात असल्याची जाणीवच नव्हती (PhonePe).
खर्चाचे पैसे गुंतवणुकीत जातात तेव्हा — Science of Accidental Wealth
आता तुम्हाला वाटेल — हे simply lucky आहे. हे planning नाही. हे strategy नाही. हे pure coincidence आहे.
बरोबर आहे. पण coincidence देखील एक lesson शिकवतो — विसरणं हे एक Investment Strategy आहे.
माझ्या खर्चाच्या Account मध्ये काय होतं?
माझ्या Paytm आणि PhonePe accounts मध्ये मी नेहमी खर्चासाठी पैसे ठेवायचो — Groceries, Bills, Online shopping, “आत्ता लागेल” असे random खर्च.
या account मध्ये नेहमी काही extra पैसे असायचे. का? कारण महिन्याचे सगळे खर्च होत नाहीत. काहीतरी plan होतो आणि होत नाही. काहीतरी postpone होतं. हे “extra” पैसे पुढच्या महिन्यात इतर खर्चांत जात असत.
Month 1 → Grocery बजेट उरलं
Month 2 → Online Shopping वर गेलं
Month 3 → Swiggy Special पाहिलं → गेलं
Month 4 (Post-SIP) → SIP ने आधीच नेलं → उरलेलं सुरक्षित!
SIP ने काय केलं? ती “extra” रक्कम, जी “available” होती म्हणून “spend” व्हायची — ती एक ठरवलेल्या दिवशी गुंतवणुकीत गेली. Spending account मधून Investment account मध्ये — automatically, quietly, without my permission.
Behavioral Finance ने हे आधीच सांगितलं आहे: “Money that is available, gets spent.” SIP म्हणजे पैसे ‘unavailable’ करण्याची trick. माझ्या ‘forgotten’ SIPs ने हे अजाणतेपणी केलं.
Forgetting हे एक Superpower का आहे?
जेव्हा तुम्हाला investment लक्षात असतं, तेव्हा तुम्ही काय करता? Market crash झाला की बघतो. News आली की check करतो. WhatsApp forwards आले की panic होतो. आणि मग “थोडा वेळ pause करूया” म्हणून SIP stop करतो.
माझ्या forgotten accounts मध्ये हे झालंच नाही. COVID crash मध्ये market ४०% खाली गेला — माझी Paytm Money SIP? ती माहित नव्हती. म्हणून थांबली नाही. Market खाली असताना units जास्त मिळाल्या. Market वर आला तेव्हा NAV वाढली. याला म्हणतात Accidental SIP excellence.
माझ्या महान आळशीपणाने शिकवलेले ६ अनमोल धडे
आता मी या सगळ्या अनुभवातून जे शिकलो ते तुम्हाला सांगतो — जे तुम्हाला कोणताही certified advisor सांगणार नाही, कारण हे “official advice” नाही. हे माझ्या आळशीपणाचे wisdom आहे.
-
१‘Forgetting’ हे एक Investment Strategy आहे — seriously. जेव्हा तुम्ही SIP विसरता, तेव्हा तुम्ही automatically Market Timing ची चूक टाळता. “आत्ता market जास्त आहे, थांबतो” — हा आळशी माणूस करत नाही. आणि त्यामुळे SIP चालू राहते.
-
२Spending Account मधून SIP — हे Revolutionary आहे, Accidental आहे, आणि Brilliant आहे. जे पैसे Swiggy वर गेले असते, ते Pharma Fund मध्ये गेले. Returns कमीत कमी Butter Naan पेक्षा जास्त आहेत.
-
३Context-based Investing Works. “Lockdown मध्ये Pharma चांगलं” — हे Harvard MBA नाही, हे common sense आहे. कधी कधी सगळ्यात साधा logic सगळ्यात जास्त फायदेशीर असतो. Overthinking करणारे analysts चुकतात, साधा माणूस बरोबर निघतो.
-
४Multiple Platforms = Multiple ‘selves’ = Zero panic. माझा “serious ICICI Direct self” market बघत होता, पण “forgotten Paytm Money self” ला माहित नव्हतं market कुठाय. त्या self ने कधी panic selling केली नाही. Ignorance is financial bliss.
-
५छोट्या रकमेला हसू नका. ₹५०० ची SIP? “काय होणार यातून?” — हा विचार आर्थिक suicide आहे. Compound interest ला वेळ लागतो, पण तो येतो. आणि जेव्हा येतो, तेव्हा तुम्ही सुद्धा “हे… माझे पैसे आहेत?!” म्हणाल.
-
६Automation हे आळशी लोकांसाठी देवाने पाठवलेलं वरदान आहे. SIP = Auto-debit = Automated Wealth Building. तुम्हाला रोज बघण्याची गरज नाही. Set करा आणि… Netflix लावा.
माझ्या चुका — जेणेकरून तुम्ही त्याच करा… म्हणजे टाळा!
आता थोडं serious व्हायला हवं. (थोडं. खूप नाही.) माझ्या या ‘accidental genius’ प्रवासात काही actual mistakes झाल्या — ज्या मी मान्य करतो आणि तुम्हाला सांगतो.
माझ्यासाठी ‘forgetting’ ने काम केलं — पण हे formula नाही. सर्व investments एकत्र MF Central वर पाहणं गरजेचं आहे. मी हे करत नाही — आणि हे माझी चूक आहे, माझी strategy नाही. नक्कल करू नका.
Pharma Fund कशासाठी? घरासाठी? Retirement साठी? मुलांच्या शिक्षणासाठी? मला माहीत नाही. आणि हे serious problem आहे. Goal नसेल तर Redeem कधी करायचं हे कळत नाही. मग fund चुकीच्या वेळी Redeem होतो किंवा होतच नाही.
Pharma Fund = Sectoral Fund = एकाच basket मध्ये सगळी eggs. COVID मध्ये हे बरोबर निघालं. पण हे luck होतं. Diversified fund जास्त safe असतात. Sectoral fund हे satellite असावं, core नाही.
३ वेगळ्या platforms वर accounts. प्रत्येकावर nomination आहे का? माझ्या कुटुंबाला या accounts बद्दल माहीत आहे का? Emergency मध्ये ते access करू शकतात का? हे boring प्रश्न आहेत, पण महत्त्वाचे आहेत.
Redemption च्या वेळी STCG, LTCG, indexation — या गोष्टी माहित असणं गरजेचं आहे. “मला माहित नाही” हे acceptable नाही. एक CA किंवा Financial Advisor कडून guidance घ्या.
FAQ — तुमच्या डोक्यातले प्रश्न (आणि माझी प्रामाणिक उत्तरे)
एक विचार करायला लावणारी थाप — आणि Challenge
आता मी तुम्हाला honestly सांगतो — ही कहाणी आदर्श नाही. मी आदर्श investor नाही. माझी strategy “genius” नाही, ती “accidental” आहे.
पण या accidental प्रवासातून एक गोष्ट शिकलो जी खरी आहे:
तुम्हाला फक्त सुरू करायची गरज आहे.
बाकी सगळं वेळ आणि compound interest करतात.
माझ्या तीन accounts मधून एक lesson आहे — Planned असो किंवा Accidental, consistent investment कधीच चुकीचं नसतं. ICICI Direct वरची disciplined SIP आणि Paytm Money वरची forgotten SIP — दोन्ही आज माझ्यासाठी काम करत आहेत.
तुमच्यासाठी एक Challenge
आत्ता — या वाक्य वाचल्यानंतर — तुमचा Paytm, PhonePe किंवा Groww app उघडा. एक छोटी SIP सुरू करा. ₹५०० ची. कुठल्याही Index Fund मध्ये. आणि मग… विसरा.
वर्षांनंतर, एखाद्या रात्री, जेव्हा तुम्ही randomly तो app उघडाल — तुम्हाला माहीत होईल की आजच्या ‘छोट्या, random, forgotten’ निर्णयाने भविष्य घडवलं.
आणि तुम्ही माझ्यासारखंच म्हणाल:
Prasad Govenkar is an accomplished enterprise architect with over 24 years of experience in the technology industry, specializing in telecom BSS solutions and large-scale digital transformation programs. Throughout his career, he has worked on complex systems, helping organizations design, build, and optimize technology platforms that drive business efficiency and growth.
Beyond his professional expertise, Prasad has a deep passion for personal finance, investing, and wealth creation. He is dedicated to simplifying financial concepts and making them accessible to everyday investors, especially in the Indian context.
Prasad is the voice behind finance-focused blogs such as InvestIndia.blog and PaisaChiKala.com, where he shares practical insights on:
Mutual funds and SIP investing
Tax planning and capital gains strategies
Long-term wealth creation
Financial discipline and money management
Stock market fundamentals
His approach blends analytical thinking with real-world experience, enabling readers to make informed and confident financial decisions.
Prasad strongly believes that financial literacy is the key to long-term prosperity and that consistent, disciplined investing can help anyone achieve financial independence—regardless of their starting point.